Ontslag nemen of ontslag krijgen: het heeft niks te maken met hoe hard je hebt gewerkt. Waarschijnlijk heb je 3 keer zo hard gewerkt als al je collega’s bij elkaar. Maar je weet het: je best doen is niet genoeg op werk.

We proeven nog steeds het bittere resultaat van de keren dat we ons beste beentje voorzetten voor niks: we hadden constant stress, kregen de schuld van alles én we werden ontslagen. Liever hakken we dat beste beentje eraf dan toestemmen dat je met hard werken the corner office krijgt. Je best doen is niet genoeg op werk. Wij weten het inmiddels.

De werkgever die niet kan communiceren

Het is niet dat je haar niet aardig vindt, je nieuwe werkgever. Je gelooft best dat ze thuis een fijne moeder is. Maar communiceren met haar is niet te doen. Haar instructies lijken eerst duidelijk. Maar later in de week beoordeelt ze je werk onnodig streng en zegt ze dat ze iets heel anders bedoelde. Je denkt eerst dat het aan jou ligt. Maar bij elke opdracht is het weer hetzelfde verhaal. Natuurlijk heb je wel aandachtig geluisterd. Natuurlijk heb je een tussentijdse keuring aangevraagd. Natuurlijk heb je nog tot ’s avonds laat gewerkt om het haar naar haar zin te maken. Maar het lijkt alsof de betekenis van haar woorden constant wijzigt. Je vraagt haar waar het probleem zit, en die ligt volgens haar bij jou. Ze houdt van directe communicatie, zegt ze. Vervolgens deelt ze dat je bent ontslagen.

De werkgever die niet wil betalen

De lunch is heerlijk, de reistijd minimaal en je collega’s zijn je nieuwe beste vrienden. Je baas mailt vaak zat dat hij je hoge tempo en je harde werken waardeert. Je zou er nog wel 20 jaar kunnen werken! In theorie dan, want je loopt op uitgesleten schoenen. Je functie en je verantwoordelijkheden veranderen niet en na 2 jaar kun je ze met ogen dicht uitvoeren. Promotie bestaat niet in onze platte organisatie, zegt je werkgever trots. Wanneer je ten slotte om een salarisverhoging vraagt, zegt hij arrogant dat je maar moet vertrekken als je denkt dat je het ergens anders beter kunt krijgen. Dat vind je een goed idee, zeg je. Je kansen zijn op bij dit bedrijf en je gaat terug naar start.

De werkgever die niet wil veranderen

Vanaf je eerste werkdag sta je te popelen om het bedrijf duurzamer te maken. Maar je komt thuis van een koude kermis. Niemand staat open voor je suggesties. In theorie word je ontvangen met open armen. Want ze sturen je toch een heel aardig mailtje? Super bedankt voor je geweldige ideeën, we nemen ze mee naar de volgende vergadering! In de praktijk worden je rijke cadeaus met een tennisracket weggeslagen. Met welk fantastisch initiatief je ook komt, de oogst mislukt direct onder het oog van het luie management die allemaal elke dag met de auto komen en zoveel mogelijk proberen te printen. Het bedrijf zit gesuperlijmd aan zijn oude manieren van doen. De wekelijkse aai over je bol hoef je ook niet meer. Tot ziens. Extra hard je best doen: het heeft geen zin. Fuck off.

De collega’s die er geen zin meer in hebben

Jij bent net nieuw, dus weet jij veel. Maar na een paar maanden vind je nog steeds dat er een handboek moet komen, waardoor de hele sectie aardrijkskunde op dezelfde manier klassen voorbereiden op het proefwerk. Geen gek verzoek, denken jij en je collega-starters. Maar de oudere docenten weigeren hun handelingen aan te passen, ook al zou dat jouw werk 100% leuker en gemakkelijker maken. Keer op keer kom je met nieuwe voorstellen. Je stelt zelfs voor om het document zelf op te stellen, zodat zij er geen druppel bloed, zweet of traan aan kwijtraken. Er komt geen respons. Je educatieve master aan de UVA ten spijt, kies je volgend schooljaar voor een baan waar je leven niet gedomineerd wordt door oude rotten.

De werkgever die haar frustratie op jou uit

De eerste maanden word je overladen door complimenten. Altijd via een medium, nooit direct. Oh, wat ben ik blij met jou, mailt ze. En dan een sms’je: we willen graag je uren verhogen! Je wordt op handen en voeten gedragen. Maar ineens is het voorbij. Je krijgt flinke kritiek op je werk via de mail. Via via hoor je dat jouw werk flink wordt herschreven. Je begrijpt niet waarom. Je belt haar een paar keer. Maar ze neemt nooit op en belt nooit terug. Je krijgt een lullig sms’je: ik heb je werk nagekeken en het was onbegrijpelijk. Je ziet haar nooit op kantoor en hoe vaak je ook belt, je krijgt haar nooit aan de lijn. De stroom aan denigrerende sms’jes en mailtjes neemt toe. Ook buiten werktijd. Dan wordt ineens je contract beëindigd. Eind van de maand is het voorbij. Ze wil nog steeds niet met je bellen.

Wat minder je best doen op werk, best lekker

Je best doen op w is zeker geen garantie op een beter contract. Je beoordeling hangt namelijk niet af van de kwaliteit van je werk, maar of anderen je mogen. En dat is op zich best fijn, want dat betekent dat je niet altijd zo hard hoeft te werken om je baan te behouden. Een uur per dag ouwehoeren bij het koffiezetapparaat vergroot je kans op een positief rapport.

Ik zou liever niet werken, als ik een keuze had.

Dat herken ik. Werken was voor mij altijd een uitdaging. Ging altijd stroef en zwaar. Hoe hard ik mijn best ook deed, ik belandde altijd in een conflict met de baas. Ik verveelde me vaak en vond mijn collega’s niet leuk. Ik voelde me alleen, enorm verveeld en alsof ik me als iemand anders moest voordoen op werk.

Het gevolg? Mijn contracten werden nooit verlengd en na 6 maanden moest ik wéér solliciteren. Dit gebeurde niet omdat ik dom ben. Ik kan goed nadenken, heb veel kennis over mijn vak en kan mij goed concentreren. Ik ben het probleem niet. Het probleem is dat deze banen niet bij mij passen.

Als jij je herkent in mijn verhaal, dan is het tijd voor jou om je los te maken van de illusie dat een normale baan je ooit gelukkig gaat maken. Je zult op zoek moeten gaan naar een andere manier om geld te verdienen. En geloof me, zodra je je dat eenmaal beseft, wordt alles beter.

Je hoeft je niet meer als iemand anders voor te doen. Je hoeft niet meer voor stomme werkgevers te werken. Je hoeft je niet meer te schamen voor wat je leuk vindt om te doen en hoe je leeft. Je kunt zijn wie je bent. Als je je inkomen op een leuke manier kunt verdienen, dan is zelfs werken leuk.

Dit e-book is voor jou als je:

  • vast zit in je carrière.
  • je doodongelukkig voelt met je werk.
  • geen uitweg meer ziet.
  • je schaamt voor wie je bent.
  • je schaamt omdat je niet ‘normaal’ bent.
  • niet weet wat je wilt in het leven.
  • een nieuw begin nodig hebt.

In dit e-book ga ik jou helpen gelukkiger te worden.