Meisje zonder werk - gras van de buren kleine foto

Hoe het met mij gaat op mijn 27e

Als je zoveel vrije tijd hebt, dan loopt je hoofd vol met dingen die je ook kan doen met je leven. Of had moeten doen. Spijt, tevreden, trots? Een korte reflectie op de stand van zaken op mijn 27e verjaardag.

De wens om te verhuizen raak ik niet kwijt als ik thuiskom en op mijn hippe roze fluwelen stoelen plof. Ik woon er al een jaar of drie. De onlogisch ingedeelde badkamer, de hoge keukenkastjes en het overschot aan ruimte is een zegen en grondige irritatie tegelijk. Mijn veeleisende planten en het zachte bed zijn een verzachting van de op hol geslagen woningmarkt en de onredelijke huurprijs. Toch is het meestal fijn om thuis te zijn, tussen mijn met veel liefde opgedoken tweedehands spulletjes en de stiekeme chocoladerepen in de kast. Er is stilte. Er is liefde. Ik kom mezelf tegen. Ik vind het fijn om hier te zijn.

Marktplaats

Ik heb een ziekte. Ik heb een chronische neiging om opnieuw te beginnen. Verkoop mijn hele inboedel op Marktplaats. Kleding waarin ik mezelf niet herken. Opruimen, oprotten, weg weg weg. Zodra de nieuwe eigenaar het in zijn handen heeft, ben ik het direct vergeten. 7 euro voor het deleten van een stukje geschiedenis? I’m in. Met het verkopen en wegdoen van mijn spullen wis ik ook mijn herinneringen en emoties aan het ding. Dat is gewenst hoor, want die moeten ook allemaal weg. Opnieuw beginnen, dat is wat ik wil. Ik zou mijn karakter en verleden ook te koop zetten als het kon. Maar ik weet niet of iemand dat wil hebben.

Extreem

Ik eet geen vlees, geen vis, geen kip. Maakt niet uit of het halal is of niet. Ik eet geen eieren, geen honing, geen boter. Ook niet als de koeien naar buiten kunnen. Nee, ook niet stiekem af en toe. Veel mensen vinden dat raar. Of extreem, ongezond, vreemd, ongezellig of overdreven. Maar ik vind het extreem om iemand te doden voor een maaltijd als het niet nodig is. Er zijn zoveel andere dingen om te eten. Ik ben rationeel en irrationeel tegelijkertijd. Ik geloof zo sterk in de juistheid van veganisme dat ik elke aanwijzing dat ongezond zou kunnen zijn, direct van mijn bord veeg. Niet van andermans bord natuurlijk, dat moet je lekker zelf weten. Maar na vijf jaar veganspreading weet ik dat dit voor mij de meest logische, gezonde, gezellige, inspirerende en fijne manier is van leven en eten.

06- universum

Dankbaar verrijkt met alle privileges waar een jong, blank, slank meisje op kan rekenen in deze wereld en nog is het niet goed genoeg. Gek: ik voel me gelukkiger dan ooit, maar ook onwijs teleurgesteld. Is dit het? Waar is de glitter en glamour die ik zo goed voor me zag als kind? Ik werd volwassen na de realisatie dat als je iets wilt, je het zelf moet regelen. Niet wachten, maar doen. En het proces vordert stapvoets als ik weer een fantasie loslaat die werd geboren met een haarborstel in de hand voor de spiegel in mijn kinderkamer. Het spannende uitgaansleven, de fabulous outfits, de wereldreizen. Het past niet bij mij en ik ga er niet meer naar op zoek. De realiteit is slechts waar je in gelooft. Het constante gespring tussen werk en afwijzing en nieuw werk en afwijzing is pijnlijk, maar ik heb alle controle. Ik wacht niet langer op een magisch mailtje of een stem in mijn hoofd die me leid naar eeuwige roem, boeddhistische leermeesters en de mooiste avonturen. Ik kan het nu zelf doen.

27

Mark Manson definieert in zijn boek The subtle art of not giving a fuck vrijheid als de beperking van vrijheid. Dit is noodzakelijk, zegt hij, want als je altijd alles kan en mag, dan voelt vrijheid eerder benauwend dan ruimtegevend. Denk maar aan oneindige vakantie-bestemmingen of de 400 verschillende shampoo’s bij de drogist waar je uit kunt kiezen. Vrijheid voelt dan al snel als keuzestress. En dat is helemaal niet zo bevrijdend. Om vrij te zijn heb je dus begrenzing nodig. Welke dingen in je leven kun je loslaten voor meer geld of ruimte? En welke activiteiten zijn noodzakelijk om elke dag gelukkig te zijn (zelfs als je geen zin hebt om die elke dag te doen)? In mijn zoektocht naar vrijheid en geluk ben ik constant bezig met het curateren van mijn spullen, mijn vriendenkring en mijn spiritualiteit. Soms is het meer meer meer en soms moet alles weg. Ik weet eigenlijk helemaal niet wat ik wil in het leven, naast veel geld en het leuk hebben en ijsjes eten. Eerlijk gezegd voel ik maar een beetje. En eigenlijk denk ik dat dat de juiste manier is om het te doen, voor iemand van 27.

Deze blog heb ik geschreven voor mijn 27e verjaardag (16 juli 2019), in eenmalige uitzonderlijke collaboratie met alle stemmetjes in mijn hoofd. Thanks, guys!

Hoe het met mij gaat op mijn 27e - Meisje zonder werk poster
Leuk geschreven? Ik schrijf graag voor jou de scherpste, liefste of helderste content en vacatures. Mail naar yorien@meisjezonderwerk.nl voor gratis vrijblijvend advies!
Posts created 48

Gerelateerde berichten

Type je zoekwoorden hierboven en druk op Enter om te zoeken. Druk ESC om te annuleren.

Terug naar boven